( مطلب چهارم ) ( اقسام لطف ) بطور كلى لطف داراى تقسيماتى است كه در آينده بطور مجمل خواهد آمد ولى اصلىترين تقسيم آن اينست كه لطف سه شعبه دارد : 1 - شعبه‌اى از آن فعل خدا بوده و بر خداوند واجب است از قبيل ارسال رسل و انزال كتب و وعدها و وعيدها و عقل و . . . 2 - بخشى از آن فعل عبد بوده و بر خود مكلف واجب است نظير تعلم قرآن و تحصيل علوم و معارف اسلام و شناخت احكام و اخلاق و اعتقادات اسلامى در اين بخش به مقتضاى حكمت بر خداوند واجب است كه تحصيل اين امور و شناخت آنها را بر بندگان واجب گرداند تا آنها بروند تحصيل كنند و در بخشى از معارف عقد القلب پيدا كنند و بخش ديگر را عمل كنند چون تا نشناسند عمل نكنند . 3 - بخشى از آن هم مستقيما نه فعل عبد مكلف است و نه فعل خداى مكلّف بلكه فعل فرد ثالثى است نظير وعظ و اندرز و مدارس علميه و امر به معروف و نهى از منكر و . . . در اين قسمت هم بر خداوند فرض است كه اين وعظ و امر و نهى را بر ديگران واجب كند و براى آنها ثوابهاى كلانى هم مقرر كند تا آنها به وظيفه عمل نمايند تا مكلف هم به دستورات خداوندى عامل شود .